मुर्छित बनेर कती ढलिरहने आमा तिमी 

खबर कसैले बोकेर ल्याएको छ 

कन्टेनरमा फ्यकिएका आशाका किरणहरु 

एम्बुशको धरापमा परेका विश्वाशका पर्खालहरु भत्काएर 

फरक फरक मनहरु 

फरक फरक हातहरु जुटेका छन  रे

कोमा भित्रका ति बुँदा र सम्झौताहरु फेरी ब्युझाउदै 

आमाको  गर्भभित्र कोरेर रचिएका सन्तानका गितहरु खबर र सन्देश

अब बिमोचन गरिदै छ रे

त्यसैले  

भन्छिन आमा बारम्बार

कती ...

सुनसान हुने रैछ चाड्बाड ले छुंदा 

 चर्खेपिंग को सररमा गाऊ झुल्यो होला ,

 गोदावरी र मखमलीमा बस्ती फूल्यो होला !!

सावन धर्ति आयुष साच्लिन
मंजुल्हरु ,
एकै थुंगा मंजरिले,
एक चिम्टी सिन्दुर जो पारु
मेहंदिले हातहरु रनग्गाउछिन 
जो तिम्रो सौभ्हाग्गीता ,
हरिया चुराहरुमा पहाड
फुकाउदे  

प्रवासका कबिताहरु